woensdag 3 februari 2010

Zelf Nieuwe Houten Helmstok Lamineren

Zelf Je Helmstok Lamineren
Het handigste is om de helmstok na te maken van het oude model. Wij hebben daar een plaat voor, met overal gaatjes erin op de bodem, zodat je de steuntjes kunt plaatsen in de vorm van het oude model.


Van Mahonie en Essen zijn er latjes gezaagd van dezelfde lengte als de oorspronkelijke helmstok(iets langer). De latjes moeten niet dikker zijn dan 4 a 5 mm, omdat je ze anders niet goed meer in de vorm kunt buigen. Ook goed rekening ermee houden dat de mahonie latjes aan de buitenkanten komen (de lichte en donkere kleuren hout wisselen elkaar af). Deze latten worden op elkaar gelijmd met SP370, niet allemaal tegelijk, maar steeds maar 1. Doe je er meer tegelijk dan is de lijm van de eerste lat al teveel aan het drogen en krijg je de lijmklemmen er niet goed meer op, en loop je de kans dat het hout gaat twisten(draaien). Dan worden deze, rustend op de zijkant, tussen de klemmen gezet met lijmtangen om telkens een paar dagen te drogen. Zo drogen ze in de vorm die het later moet worden

Hier is het ruwe model van de helmstok klaar en moet het verder afgewerkt worden met schaven en schuren, totdat het dezelfde rondingen heeft als de originele helmstok.


Resultaat na schaven en schuren:















nieuwe en oude helmstok naast elkaar

Houten Dek Vernieuwen 16m2




Na de 1e deklaag te hebben gelegd is de 2e laag in delen erop gelegd. Eerst de plaat aan de onderkant ingesmeerd met SP370 en eveneens het dek waar het op komt te liggen. De epoxy goed verdeeld met een kam. Dan voorzichtig erop gelegd en met gewichten erop en lijmklemmen laten drogen. Verder de rand van de kuip de oude vernis eraf gehaald met een brander en scherpe krabber, deze raakt toch beschadigd met het weghalen van het oude dek. Nu kan alles straks in een geheel mooi afgewerkt worden. De rand van het dek steekt nog iets uit, deze wordt er straks afgefreesd. Daarna een kwartrond latje er tegenop, evenals langs de kuiprand. Middenvoor komt een massief lijstje.

maandag 1 februari 2010

Hoe repareer ik een gang of een gedeelte ervan in de romp?

Bij een houten boot waarvan de naden in de romp te ver zijn open gaan staan en niet meer dichttrekken heb je verschillende mogelijkheden om die te repareren. Je kunt de naad leegmaken en schoonkrabben, en dan flexibele kit erin aanbrengen. De Marinekit van 3M (5200) is hier prima geschikt voor. Dit is een van de weinige kitten die ook overschilderbaar zijn.
Wat arbeidsintensiever is, is om de naad uit te frezen door en door. Dit doe je door er boven en onder een houten lat tegen op te slaan, zodat je frees een geleide-lat heeft. Dan frees je het gedeelte helemaal uit en vul je het met een lat nieuw hout, wat bij voorkeur van dezelfde houtsoort moet zijn als de rest van de romp. Qua dikte kan het iets uitsteken. Als het precies op maat is dan kun je het erin lijmen met epoxy. Wij gebruiken meestal de epoxy 370 van SP. Naderhand schuur je het dan weer gelijk met de romp.

zaterdag 30 januari 2010

Openstaande Naad van Houten Boot

Soms als een Houten Boot lang op de kant staat kan het gebeuren dat er een scheur in de romp ontstaat, of dat een naad niet goed meer dicht wil trekken. Sowieso als een houten boot weer na lange tijd te water gaat, moet deze langzaam dicht kunnen trekken. Wij vragen meestal bij de haven of de boot wat langer in de slings mag blijven hangen, dan trekt de boot door het water langzaam dicht en kan er toch niets gebeuren. Of je kunt de boot met wat luchtkussens voor de zekerheid langs de steiger afmeren en dmv een bilgepomp continu het water eruit laten pompen. Wij hebben een keer hier een vervelend voorval mee gehad. We zouden met de volksboot op vakantie gaan en hadden de boot in het water gelegd, nog zonder mast, afgemeerd langs een steiger. Dompelpomp er in, en de boot trok langzaam dicht in het water. De volgende morgen gingen we terug, de auto volgeladen met alle spullen die we voor de vakantie nodig dachten te hebben. We zagen de boot niet meer liggen en vroegen aan de havenmeester waar hij was. Hij was verbaasd, zei dat hij dacht dat we al vertrokken waren. Gezamelijk naar de waterkant gelopen, waar we nog net een stuk van het kajuitdak boven water zagen drijven...
wat was er gebeurd? De avond ervoor was het flink gaan onweren en had de havenmeester alle electra uitgedaan, waardoor de dompelpomp niet meer pompte maar begon te hevelen en er water in de boot kwam in plaats van eruit!
We hebben die dag de boot weer omhoog gekregen, al het water inclusief visjes eruit gehaald. De apparatuur was naar de knoppen. De buitenboordmotor hadden we gelukkig nog niet eraan gehangen. Verder zijn we toch met vakantie gegaan en hebben veel vaarplezier gehad.

zondag 17 januari 2010

Houten Boot Onderhoud

Nu de lente weer in de lucht begint te komen, beginnen de kriebels om weer vaarplannen te maken. Het nodige onderhoud van de boot moet de komende maanden uitgevoerd worden.Voor het behandelen van het hout met de Biopin Bootolie moet de temperatuur toch wel boven de 10 graden liggen. Ook moet het niet te vochtig zijn. Een Biopin-gebruiker belde ons om te zeggen dat het na het behandelen wit uitgeslagen was.. Dit komt omdat het te vochtig is, door dauw of een vochtige omgeving. Het beste is om het dan weer eraf te schrapen en wachten totdat de luchtvochtigheid verbeterd is. Verder is het een goed idee om de blikken Bootolie en Bootlak ruim vantevoren op kamertemperatuur te zetten.

donderdag 14 januari 2010

Zeilen als een Spirituele Ervaring


In het tijdschrift Classic Boat van december 2009 stond een leuke editorial, geschreven door Dan Houston.

Ik zal een poging doen een vertaling weer te geven:

Zeilen als een spirituele ervaring

“We praten niet vaak over zeilen als een spirituele ervaring, of wel? Het is vaker dat we bezig zijn met de praktische kant van hoe varen we de boot van A naar B, of alleen maar de boot in het water te krijgen- of te begrijpen hoe je moet overstag moet gaan en moet gijpen; het optimale uit je zeilen te halen. Dan is er nog het navigeren; in de smiezen krijgen van de werking van eb en vloed in kleinere havens of hoe je fatsoenlijk een weersvoorspelling moet interpreteren.

En een boot-huishouden is ook zo’n klus waarvan sommigen onder ons nooit hun “to-do”lijst afkrijgen. Ik dacht: ik neem gewoon alle lakens mee naar huis en leg er fatsoenlijk zeilmakersdoek op in de herfst. Ze zitten nog steeds in de tas. Wel hebben we de reddingsvesten gewassen en gedroogd…Daarom denk ik dat het heel acceptabel is om een lijst te hebben van “to don’t”. Anders kom je nooit meer aan zeilen toe.

Zeilen, of varen in het algemeen, is een fantastische praktische ervaring en tegelijkertijd een fysieke activiteit. Het is moeilijk om iets vergelijkbaars te verzinnen wat tegelijkertijd praktisch en fysiek is. Bergbeklimmen misschien. Maar ik heb met bergbeklimmers gesproken die vragen wat we ’s-nachts doen. Waar en hoe stop je om te slapen? Oh, je gaat alsmaar door, wow, hoe zie je dan in het donker?

Een oversteek maken, de meest complete ervaring van alle zeilervaringen, en zoveel meer bevredigend dan wedstrijdzeilen , is een creatieve inspanning.

Als het voorbij is, dan lijkt de reis op zichzelf een wezen, door zijn navigatie, het schip gaande houden, de afgelegde mijlen;het neemt een fysieke vorm aan,zelfs al is het alleen nog maar in je herinnering, traag omschreven in het scheepslog.

Terwijl een oversteek een praktische aangelegenheid is, leent het zich ook voor een spirituele ervaring, die moeilijk aan de wal te ervaren is. De sterren ’s-nachts te zien zonder verdere horizonvervuiling kan een goede dosis nederigheid brengen en een flinke storm doorstaan geeft je ook een beloning om werkelijk te voelen wat het is om te leven. Ook is er de hele echte ervaring van de reis, van langzaam trekken naar een nieuwe plek waardoor je je voelt groeien. Neem een vliegtuig naar Antigua en je ledematen zijn verkrampt, het vliegveld is heet en benauwd. Zeil er naartoe- de Tradewind volgend, onderweg al de kapot gewaaide boot-uitrusting herstellende, en je komt aan aan land, bruin, sterk, en centimeters gegroeid.

Er is ook vaak het gevoel van ‘het andere’, op zee, vooral in de nacht als er misschien drijfhout op het water drijft, of de minder vaak voorkomende half gezonken containers die net boven drijven. Je moet goed uit je ogen kijken, maar het is een kwestie van vertrouwen in een goede afloop. Dus welke kracht heeft je er doorheen geholpen?

Onthou echter, als je een beetje dromerig wordt op zee, de nonnen hebben als spreekwoord dat het geen zin heeft om hemels perfect te zijn als je niet met beide benen op de grond staat. Dus zorg er voor dat je de afwas doet, en je schip in orde houdt. “